GTA 6’da aşk zorunlu değil: istemezsen Jason ile Lucia ortak kalır olur biter!

Hatırladığım kadarıyla Grand Theft Auto yıllardır ilişkiyi merkeze koymadı. Suç vardı, para vardı, kovalamaca vardı, sahile araba çekmek vardı. Karşındaki kişi çoğu zaman iş ortağı, hedef ya da rastgele yoldu. GTA 6 bu kalıbı bu sefer zorluyor gibi. Ortada Jason ve Lucia var. Bu ikisi romantik bir çift de olabilir ya da yalnızca suç ortağı da kalabilir. Nelson’ın dediği şey tam olarak bu esneklik. Kavram ilgini çekiyorsa güzel durduğunu söylüyor. Çekmiyorsa hiç uğraşma diyor. Kararı oyuncuya bırakıyor yani.

Sistemin görünen yüzü sakin sahneler. El ele tutuşmak, hayvanat bahçesine gitmek, sahilde yürümek, dondurma yalamak. Ama bunları yapmak zorunda değilsin. Yapmazsan da oyun seni kapı dışarı etmiyor haliyle. Nelson’ın uyarısı bu noktada diyor ki; uğraşmazsan bazı şeyleri kaçırabilirsin. Neyi kaçıracağını söylemiyor. Belki de sürprizi bozmak istemiyor bilemiyorum. Anladığım kadarıyla bu katman hikâyeye başka bir titreşim, farklı bir lezzet katsın diye konmuş. Sanki GTA’da duygusal bir yankı mümkün mü, onu deniyorlar. İlgilenmeyen için de vazgeçme yolu olsun istiyorlar. “Bu oyunda ilişki istemiyorum” diyen kişiye zorla kabul ettirmeyeceklerini açık açık belirtiyor. Bu da benim gibi oyuncular için çok iyi bir seçenek.

Asıl ilginç itiraf aslında deneme yanılma konusu. Ekip başta Jason ile Lucia’yı bir bütün olarak koruma içgüdüsünün bu kadar büyüyeceğini bilememiş. Oyun ilerledikçe oyuncu ikisine birden sahip çıkabiliyor. Bela açılınca, polisten kaçınca, arabaya binince, diğerini bekleyince ikisini birlikte oynama hissi ayrı duruyor. Nelson, bu tür şeylerden hoşlanan için “onlara bakıyormuşsun gibi” diyor. Yani karakterler yalnızca kontrol ettiğin kukla değil, biraz da izlediğin çift olabiliyor. Bu, GTA diline yeni bir kelime. Ama nedense bu benim aklıma The Sims'i getirdi.

İlişki de bakımsızmış gibi durmuyor. Mesajlara cevap, çaba, partnerine nasıl davrandığın, ne kadar şiddet kullandığın. Nelson başka bir konuşmada bunun GTA için yeni olduğunu söyledi. Eylemlerin karşındakine bir anlamı olsun. Yılların serisinde bu hiç yoktu. Vardıysa da kenardaydı ya da ben hatırlamıyorum. Şimdi ise konu merkeze yaklaşmış. Yaklaşmış olması herkesin evlilik simülasyonu oynayacağı anlamına gelmiyor. Rockstar’ın kendi çerçevesi hâlâ suç. İlham da net olarak Bonnie ve Clyde. Nelson, bu oyun için tek yolun bu konsept olduğunu söyleyecek kadar net konuşuyor. O hikâye aşk kadar kan da taşır edebiyatına girmek çok garibime gitti açıkçası. 1934’te Louisiana’da biten gerçek çift, hem âşıktı hem kanun kaçağıydı. GTA 6'da o gölgeden yürüyor.

Çıkış tarihi 19 Kasım demiştik. Platformlar PlayStation 5 ve Xbox Series X|S. Aynı dönemde haritanın Red Dead Redemption 2’den 3 kat büyük olduğu, bir turunun 80 saati bulabileceği, altı yıldızlı aranmanın geri geldiği ve köpeğin sevilebildiği de konuşuldu. Bunlar romantizm sisteminden ayrı vitrin cümleleri olarak bizi sevindirmişti. Asıl tartışma başka. GTA’ya his girerse seri yumuşar mı, yoksa kaçış daha mı ağırlaşır? Nelson’ın cevabı pratik. İsteyen besler. İstemeyen dokunmaz. Zorunlu aşk yok. İsteğe bağlı bağ var. Bağ kurulursa suçun maliyeti de artar. Çünkü bu kez yalnızca kendini değil, yanında duranı da düşünürsün. Ben aslında aldatma olursa nasıl bir Wasted durumu oluşur onu merak ediyorum...