Ace Combat 8: Yüksek Gerilimli İt Dalaşlarına Duygusal Bir Derinlik Getiriyor

Dijital gökyüzünde filomla sortiye çıkıyorum; telsizden gelen sesler arasında sessizliğimi koruyorum. Kanatlarımın ucunda süzülen kararlı bir eğitmen, gözü pek bir barışsever ve soğukkanlı bir asi var. Bembeyaz bulut örtülerinin üzerindeki masmavi gökyüzünün manzarası eşliğinde, hafif atışmalarla ilerliyoruz. Radarımızın sınırında bir temas beliriyor, aşağıdan emirler yağmaya başlıyor ve hep birlikte havadaki düşmanı bulmak için dağılıyoruz.

1995'te başlayan savaş uçağı serisinin en yeni oyunu Ace Combat 8: Wings of Theve'in açılışı, gökyüzüyle bütünleşme felsefesini yücelten seslendirmelerle dolu. Oyunun kontrollerine alışmaya çalışırken bunun biraz abartılı olduğunu düşünmüştüm. Yaklaşık 25 saat sonra jeneriği izlediğimde ise hangarımdaki uçaklar dijital bedenimin birer uzantısı haline gelmişti. İsimsiz pilotum ve filo arkadaşlarımla birlikte bulutların arasındaydım.

İlk Ace Combat deneyimim olduğu için Wings of Theve'in önceki oyunlardan ne kadarını koruduğunu ne kadar yenilik getirdiğini tam olarak kestiremiyorum. Bu taze bakış açısı ve özellikle uçuş simülasyonu türündeki deneyimsizliğim, Ace Combat 8'i tüm kalbimle benimsememi daha da özel kılıyor. Kurgusal bir savaş alanında jet uçurma fikrine dalmak için bekliyorsanız, Wings of Theve sizi de büyüleyebilir.

Bu başarı kısmen kontrollere ve oynanışa ait olsa da, asıl etkileyici olan oyunun girişinde kurulan ve her görevle birlikte katlanarak büyüyen içten melodram. İşgal edilmiş bir ulusun son umudu olarak hizmet veren eski bir uçak gemisinin mürettebatı tarafından okyanustan kurtarılıyor ve efsanevi bir pilotla birlikte gökyüzüne fırlatılıyorsunuz. Bir düşman ası tarafından hedef alınıp düşürülüyorsunuz, ancak sudan yalnız çıkarılıyorsunuz – o pilotun ruhu size eşlik ediyor, yeni filonuz, savaş ve uçmanın kendisi hakkında bilgece yorumlar fısıldıyor.

Olay örgüsü, ortam, karakterler, yankılanan temalar, görkemli sahneler ve görev ortasındaki dikkat çekici anlarla Ace Combat 8'i tanımlayan kelime anime. Bu bir iltifat. Karakterler düşüncelerini ya fısıltıyla ya da yüksek sesle, ama her zaman yüreklerinden taşan inançlarla ifade ediyor. Bu mesajlar telsizden çatırdayarak geliyor ve metal makineler arasındaki yüksek gerilimli jet çatışmasını, kontrollerdeki insanlara odaklanarak güçlendiriyor.

Bu büyük inançlar, silahlarla donatılmış devasa kara veya hava araçlarıyla kafa kafaya çarpışıyor. Dörtlü jet formasyonunuzla kara savaş gemilerine saldırmak saçma görünmeli, ancak tehditkar silah bataryaları gökyüzünü patlamalarla yarıyor; bu, uçmanın yüce eylemine günahkar bir müdahale ve filo arkadaşlarınız için ölümcül bir tehdit. AC8 görselliği başarıyla sunuyor.

Sıkı tempolu görevlerden uçak gemisindeki dinlenme anlarına, karakterlerin yan hikayelerinden kurumsal entrikalara ve jeopolitik çatışmalara kadar Ace Combat 8, ince bir çizgide dans ediyor. Çok az zaman harcıyor, ancak konuşmaların ve ağır anların oyuncu tarafından sindirilmesine izin veriyor. Sadece can alıcı noktalara odaklanmış, inceltilmiş hissi veriyor.

Bu akıcı tempo, oyunun daha bariz militarist yönlerini, sizi gerçek dünya savaş silahlarının kokpitlerine yerleştiren bir avcı pilot simülatörünün şahin doğasına ne kadar kucak açtığınıza bağlı olarak, katlanmayı veya keyif almayı kolaylaştırıyor.

Savaş karşıtı film diye bir şeyin olmadığı ve medyadaki çatışmanın doğası gereği tanıtıcı olduğu özdeyişine benzer şekilde, askeri uçuş simülasyonu oyunları savaşı yüceltir. Askerlerin kahramanlığını ve gökyüzünde çarpışan savaş pilotlarının romantizmini öne çıkarmak, bu oyunları tartışmasız bir şekilde "savaş havalıdır" türüne dahil eder. Ace Combat 8, sinematiklerde ve görev sonrası özet görüntülerde savaş uçaklarını pohpohlayan kaydırmalı çekimlerle süsleyerek tonu savaş makinesi tapınmasına doğru kaydırıyor.

Oyunu hümanizme geri çeken şey, filo arkadaşlarınızın anlattığı hikayeler. Akrobasi pilotu harikası Tasha, filoya olan sadakati ile asla kimseyi vurmama arzusunu dengelemeye çalışıyor – sadece onları sizin nişangahınıza çekmek istiyor. Diğer filo arkadaşlarınız Coster ve Profesör, birbirlerini koruyor ve ana üssünüz olan yaşlanmış uçak gemisi Endurance'taki insanlar için her şeyi riske atıyor. Ve zihninizde size eşlik eden, hiç vuruş yapmamakla tanınan o pilot, takımı hayatta tutmaktan ve uçuşun görkeminden bahsediyor. Kimse savaşmayı sevmiyor.

Elbette oyuncu hariç. Bir ebeveyni bir savunma yüklenicisinde çalışarak büyüdüğüm için, hayatımın büyük bölümünde hayran olduğum jetlerin kokpitinde oturmayı sevmemek zor. Ace Combat 8'de etkileyici bir mühimmat yelpazesiyle düşman üstüne düşman düşürmek bir zevk. Haklı düşmanlara, özellikle de karadaki veya gökyüzündeki büyük zırhlı devlere yıkım yağdırmanın yadsınamaz bir keyfi var.

Ancak yaşlandıkça, savaş medyam insan bedelini araştıran hikayelere doğru olgunlaştı ve Ace Combat 8'in de bir güç fantezisinden daha fazlası olduğunu gördüm. Ana vatanınızı kurtarmak ve barış için düşmanı boyun eğmeye zorlamak, düşman aslarıyla çatışma ve ideolojide çarpışmak, metal devleri yok etmek – tüm bunlar AC8'i gizli bir Gundam oyunu gibi hissettiriyor. Yoshiyuki Tomino'nun korkunç bir savaş boyunca çarpışan dev mecha'ları konu alan, bir as pilot ve kendi dramlarına sahip bir mürettebatla birlikte evleri olarak gördükleri taşıyıcı gemi etrafında şekillenen animesi bir ilham kaynağı gibi duruyor. AC8'de düşmanları gökyüzünden indirmenin keyfini hâlâ çıkarsam da, karakterler tıpkı Gundam'daki gibi, sadece eve gitmek istediklerini bana çabucak hatırlattı.

Ace Combat 8'in kendine özgü modern dokunuşları var. Endurance'ın sosyal medya koordinatörü rolünü üstlenen bir şirket patronu, geminin azalan hava kanadını olduğundan çok daha büyük göstermek için görüntüleri manipüle ediyor ve dünyaya servis ediyor. Ace Combat serisi marka direktörü Kazutoki Kono, Haziran ayında oyunun ön gösteriminde kamuoyu imajının oyuncunun zorluklarından sadece biri olduğunu söyledi: "Çok daha büyük ölçekte, sosyal medya ve yanlış bilgilendirme, günümüzde takımların üstesinden gelmesi gereken başka bir zorluk."

Spoiler vermeden söylemek gerekirse, oyun yanlış bilgi yaymanın tehlikelerini ele alıyor; bunların başında da oyuna adını veren Wings of Theve unvanı geliyor – isimsiz pilotun, zihninde yer edinen ölü efsaneden miras aldığı bir unvan. Sicili, dağılmış bir ulusun kalıntılarının düşen moralini yükseltmek için yapılıyor olsa bile sürekli abartılıyorsa, pilot gerçekten bir as mıdır? Bu, filo arkadaşlarınızın gerçekleri ve hepsinin içine uçtuğu çok gerçek tehlikeyle karşı karşıya geliyor.

Bu özgünlük sorusu, Ace Combat 8'i geliştiren Project Aces ekibinden Kono ve diğerlerinin yaptığı seçimlere de yansıyor. 2019'daki selefi Ace Combat 7'nin hayranları, o oyundaki insansız hava aracı sürüleriyle savaşmaktan hoşlanmamıştı. Kono geçen Aralık ayında yaptığımız bir sohbette, "telsiz konuşmaları ve hararetli tartışmalarla geçen insan insana it dalaşı deneyiminden gerçekten keyif aldıklarını" söyledi. AC8'de pilot tartışmalarına ne kadar odaklandıkları açıkça görülüyor ve ekibin oyunlarının gerçekçiliğini artırmak için gerçek hayattaki savaş pilotlarına danışması da buna çok uygun.

Ace Combat 8'in sonunda, sınırlarıma kadar zorlanmış hissettim; gergin it dalaşları sırasında en ufak bir avantajı elde etmek için jetimi yüksek G'li dönüşlere sokuyor ve filo arkadaşlarıma destek olmak için gökyüzünde çığlık çığlığa uçuyordum. Yine de tüm bunlar, mavi gökkubbe ve beyaz bulutlardan oluşan güzel bir tablonun önünde, görevden göreve hayranlıkla izlediğim sonsuz bir hava manzarası eşliğinde gerçekleşti.

Her şeyin sonunda, son füzemi ateşlediğimde, ağrıyan ellerim nihayet gevşedi. Filomla birlikte, dramatik 30 görev boyunca bunca çatışmaya sahne olan gökyüzüne baktık. Düşman enkazı yeryüzüne doğru süzülürken, güneş kokpitlerimizde parıldadı ve bulutların arasındaki boşluk, mavi ufka doyamayan cesur havacı için hazır bir şekilde açıldı.

Ace Combat 8: Wings of Theve, PC, Xbox Series X ve S ve PlayStation 5 için şu anda çıktı.