Iron Lung Filmi eleştirmenlerden aldığı tepkiler ‘İçgüdüsel’ ‘Kasvetli’ ve ‘Bol Kanlı’

David Szymanski’nin küçük çaplı ama çok konuşulan korku oyunundan uyarlanan film gişede bağımsız bir başarı yakalarken eleştirmen tarafında ise hem övgü hem de sert eleştirilerle karşılaşıyor.

‘Kozmik korku’ya kasvetli ve klostrofobik bir yaklaşım

Horror Press’ten Luis Pomales-Diaz Iron Lung’ı özellikle atmosferi ve tonuyla öne çıkan şaşırtıcı derecede etkili bir uyarlama olarak değerlendiriyor. Ona göre asıl sürpriz Fischbach’ın internet fenomenliğinden sinemaya geçiş yapması değil. Eleştirmen filmi şu noktada konumlandırıyor. Video oyunundan uyarlanan Iron Lung gibi film de aktif ve izleyicinin üzerine çöken bir panik duygusu yarattığı anlarda en iyi performansını sergiliyor. Kısıtlı bir sürede bir arada tutulmaya çalışan bir denizaltının yarattığı baskı hem görsel hem duygusal olarak sürekli hissediliyor. Buharlı ve metalik karanlığın içinde karakter Simon’la yan yana sıkışmış gibi hissettiren klostrofobik atmosferi öne çıkarıyor. Pomales-Diaz’e göre Iron Lung tam da bu dar alanda geçen nefes kesen gerilim anlarında asıl gücünü buluyor.

Horror Press incelemesi sonunda filmi tür içinde önemli bir yere yerleştiriyor ve şu yorumla noktalanıyor. Event Horizon ve Pandorum gibi yapımların tüm kan delilik ve gizemini taşıyan Iron Lung kendi yapısal sorunlarının üstesinden gelerek kozmik korku türünde değerli bir halef haline geliyor. Eleştirmen filmi bu yıl vizyona girecek diğer korku yapımları için bir ölçüt olarak gösteriyor; kasvetli çevresel olarak çok hassas ve görsel anlamda çarpıcı bir bağımsız film portresi çiziyor.

‘İçgüdüsel’ ve niş 

Prag Reporter’dan Jason Pirodsky de filmi övgüyle karşılayanlar arasında yer alıyor. Iron Lungı “içgüdüsel” olarak nitelendiren Pirodsky bir YouTube içerik üreticisinin ilk bağımsız uzun metrajlı filmi için ortaya çıkan sonucun etkileyici olduğunu vurguluyor. Ona göre film niş bir başarı yakalasa da ortaya konan vizyon oldukça net.Pirodsky Fischbach’ın yetenekli bir ekip ve sıkı kurulmuş bir gerilim tasarımıyla desteklenen yaratıcı fikrini tam anlamıyla kurulmuş bir sinematik dünyaya dönüştürebildiğini belirtiyor. Film kusursuz olmasa da kanlı sinir bozucu ve seyircinin üzerinde kalan bir yolculuk sunuyor. Eleştirmen Iron Lungın bu hafta sonu Sam Raimi’nin Send Help filmiyle birlikte vizyona girmesine dikkat çekiyor ve yapımın Raimi’nin ilk Evil Dead filmiyle karşılaştırılmayı davet ettiğini söylüyor. Bağımsız korkuda “ilk film enerjisi” taşıyan ama teknik açıdan da kendini ciddiye alan bir iş olarak okuyor.

Atmosferde güçlü başrolde tartışmalı

Olumlu görüşlere rağmen Iron Lung tüm eleştirmenleri ikna etmiş değil. Özellikle Mark Fischbach’ın hem yönetmen koltuğunda oturması hem de başrolde yer alması filmin en çok tartışılan yönlerinden biri haline gelmiş durumda.Collider’dan Nate Richards Fischbach’ın sinematik kararlarının büyük bölümünü etkileyici buluyor. Sürekli kemiren bir dehşet hissi yaratma tercihini başarılı buluyor ve filmin çok sık başvurulan ani zıplama korkularına dayanmamasını artı hanesine yazıyor. Ona göre Iron Lung sizi bir jumpscare patlayacakmış gibi hazırlayıp geri çekildiği anlarla gerginliği artırıyor. Asıl korkuyu ise denizaltının bilgisayarındaki siyah beyaz kamera görüntüleriyle kanlı okyanusta gizlenen yaratıkları yavaş yavaş göstererek kuruyor.

Richards’ın asıl itirazı Fischbach’ın kendi performansına odaklanıyor. Richard’a göre oyunculuk kötü değil fakat iki saate yakın bir süre boyunca kamerada neredeyse sadece onu görüyoruz ve bu tercih kusurları görünür hale getiriyor. YouTube’daki alışılmış enerjik Markiplier persona’sından uzak durarak daha sakin ve içe dönük bir karakter çizmeye çalışmasına rağmen ortaya çıkan Simon figürü tam anlamıyla “gerçek bir insan” gibi hissettirmiyor. Karakter daha çok bir bakış açısı figürü gibi kalıyor ve bu tercih yavaş tempoyu daha da belirgin hale getiriyor. Richards hikayeye farklı bir oyuncunun merkezde yer vermenin filmi dengeleyebileceğini ima ediyor.

İki saatlik sürenin hakkını vermiyor

IGN’den Eric Goldman ise Iron Lungın en büyük problemini temposunda görüyor. Goldman’a göre film daha baştan itibaren enerjisi düşük bir çizgiye oturuyor ve bu çizgiyi kırmakta zorlanıyor. Fischbach’ın karakterini içine soktuğu sahneler uzun ve ağır ilerleyen sekanslarla birleşince izleme deneyimi giderek yorucu hale geliyor.

Goldman filmin başlamasından yaklaşık 15 dakika sonra sabırsızlanmaya başladığını ve sürenin ne kadar kaldığını düşünmeye koyulduğunu anlatıyor. Ardından filmin tam iki saate yakın sürdüğünü fark ettiğini ve bu sürenin kesinlikle hak edilmediğini savunuyor. Ona göre film atmosferine ve bazı güçlü korku anlarına rağmen daha sıkı bir kurguya ihtiyaç duyuyor ve daha kısa yoğun bir anlatımla çok daha etkili olabilecek bir materyali gereğinden fazla uzatıyor.

Tür içinde iddialı herkes için değil

Iron Lung bağımsız korku sahnesinde net bir şekilde dikkat çeken ama herkes için kolay tüketilir olmayan bir film olarak öne çıkıyor. Atmosfer klostrofobi kan ve kozmik korku tonunu sevenler için eleştirmenlerin büyük kısmı filmi denemeye değer buluyor. Horror Press ve Prag Reporter gibi yayınlar yapımı bu yılın korku sineması takviminde bir referans noktası olarak konumlandırıyor. Öte yandan karakter merkezli anlatımda tek oyuncuya yaslanması ve iki saate yaklaşan süresini doldurmakta zorlanması Collider ve IGN gibi mecralarda ciddi eleştiri alıyor.
Mark Fischbach için Iron Lung hem kendi hayran kitlesini sinema salonuna taşıyan hem de bağımsız tür sinemasında adını ciddiye aldıran bir ilk uzun metraj denemesi oldu. Film şu anda sinemalarda gösterimde ve hem kanlı uzay-korkusu atmosferi hem de tartışmalı tercihleriyle yılın en çok konuşulan bağımsız yapımlarından biri olmaya devam ediyor.