Garmin Cirqa, koşarken hız ve Strava takıntısından uzaklaşmamı sağladı

Garmin Cirqa’yı ilk olarak 10 günlük yoğun bir inceleme sürecinde kullandım ve takip cihazına 4,5 yıldız verdim. Normal şartlarda test sona erdiğinde kullandığım ürünü bırakıp Apple Watch Ultra 3 veya Garmin Fenix 8’e geri dönüyorum. Cirqa’da ise durum farklı oldu ve birkaç hafta geçmesine rağmen cihazı bileğimden çıkarmak istemedim. Bunun nedeni yalnızca doğru sağlık ölçümleri yapması veya rahat bir tasarım sunması değildi. Cirqa, hâlihazırda kullandığım Garmin ekosistemiyle uyumlu çalışırken koşu sırasında rakamlara bakma alışkanlığımı da ortadan kaldırdı. Zaman içerisinde akıllı saatimin ve Strava’nın beni fark etmeden sürekli bir performans karşılaştırmasına yönelttiğini anladım. Kolay koşularda ve 2. bölge antrenmanlarında bile daha hızlı gitmeye çalışıyordum. Çünkü koşu tamamlandığında sonuçların Strava hesabımda arkadaşlarım, meslektaşlarım ve tanıdıklarım tarafından görüleceğini biliyordum.

Saatin verileri Strava’ya otomatik olarak yüklemesini kapatmak bu sorunun yalnızca bir bölümünü çözüyordu. Koşu sırasında ekran hâlâ bileğimde duruyor ve sürekli tempo, süre veya kalp atış hızı bilgisi gösteriyordu. Birkaç dakikada bir saate bakarak o günkü performansım hakkında bilinçsizce yargıda bulunuyordum. Kolay geçmesi gereken bir koşu, önceki sonuçları yakalamaya çalıştığım başka bir teste dönüşüyordu. Arkadaşlarımın paylaşımları da koşuyu kişisel bir etkinlik yerine sosyal bir karşılaştırma aracına dönüştürüyordu. Bu davranışın egzersizden aldığım keyfi ne kadar azalttığını ekranı olmayan bir takip cihazı kullanana kadar tam olarak fark etmemiştim. Garmin Cirqa ve daha önce kullandığım Google Fitbit Air, bu alışkanlığın kırılabileceğini gösterdi. Ekranın ortadan kalkması, ölçümlerin tamamen kaybolmasından çok koşu sırasında sürekli karşıma çıkmasını engelledi.

Ekransız tasarım daha az veri anlamına gelmiyor

Garmin Cirqa, ekranı bulunmamasına rağmen egzersiz ve sağlıkla ilgili temel ölçümleri toplamaya devam ediyor. Cihaz, antrenmanın vücut üzerindeki etkisini anlamaya yetecek kadar kalp atış hızı ve toparlanma verisi kaydediyor. Buna karşılık klasik bir koşu saatinin sunduğu ayrıntılı performans bilgilerini antrenman sırasında göstermiyor. Kilometre başına tempo, tur süreleri ve kalp atış hızı bölgeleri gibi veriler bilekte anlık olarak görüntülenemiyor. Sesli bildirimlerle belirli aralıklarda tempo veya bölge uyarısı alma seçeneği de bulunmuyor. Garmin Fenix 8 ve Apple Watch Ultra 3 gibi ekranlı saatler ise bu bilgileri koşu boyunca sürekli erişilebilir tutuyor. Belirli bir yarışa hazırlanan ve hedef tempoya uyması gereken bir koşucu için bu eksiklik dezavantaj oluşturabilir. Günlük egzersiz yapan biri açısından ise aynı eksiklik beklenmedik biçimde özgürleştirici hale geliyor.

Test döneminde daha önceki koşularımdan yaklaşık 10 km olduğunu bildiğim bir parkuru Cirqa ile tamamladım. Cihaz koşu sırasında kalp atış hızına dayalı çok sayıda veri topladı. Bu bilgiler daha sonra Antrenman Hazırlık Puanı gibi toparlanma ölçümlerine dahil edildi. Koşunun VO2 Max ve Fitness Yaşı gibi uzun vadeli göstergeler üzerindeki etkisi de Garmin sistemine işlendi. Cirqa bu verileri antrenman tamamlandıktan sonra sunmasına rağmen koşu performansıyla ilgili ayrıntıları bileğime taşımadı. Aktivite sonunda süre ve kalp atış hızı bilgilerini görebildim ancak kilometre aralıklarına göre tempo değerlendirmesi yapılmadı. Koşu sırasında hedef bir hızı takip edemediğim için algılanan eforuma ve vücudumun verdiği sinyallere göre hareket ettim. Bu durum antrenmanı rakamsal bir görevden çıkararak fiziksel bir deneyime dönüştürdü.

Ne kadar hızlı olduğumu bilmeden daha iyi hissettim

Ekrana bakamadığım için dikkatimi koşu tekniğime ve vücudumun nasıl hissettiğine yönelttim. Nefes alışverişimi, adımlarımı ve yorgunluk seviyemi daha bilinçli biçimde takip etmeye başladım. Müziğe, çevredeki ağaçlara ve önümde uzanan yola daha fazla dikkat ettim. Koşunun ortasında esneme ihtiyacı hissettiğimde mola verdim ve bunu başarısızlık olarak değerlendirmedim. Cirqa’yı bu mola sırasında durdurmadım çünkü cihazın amacı egzersizin tamamını bütüncül biçimde değerlendirmekti. Normal bir koşu saatinde ise mola süresinin ortalama tempoyu bozacağını düşünerek aktiviteyi durdurabilirdim. Uzun bir aradan sonra ilk kez koşunun ortasında ne kadar hızlı gittiğim hakkında hiçbir fikrim yoktu. Buna rağmen kalp atış hızı ölçümlerinden ve koşu sonrasındaki iyi hislerden verimli bir antrenman yaptığımı anlayabiliyordum.

Bu deneyim, “enerji dolu koşu” olarak tanımlanabilecek eski koşu yaklaşımını yeniden hatırlattı. Koşunun amacı belirli bir tempoyu veya sosyal platformda paylaşılabilecek bir sonucu yakalamak değildi. O gün sahip olduğum enerjiye göre hızlanıyor, yorulduğumda yavaşlıyor ve gerektiğinde duruyordum. Bu yöntem her antrenmanı performans testine dönüştürme baskısını azalttı. Cirqa’nın ayrıntılı istatistikleri antrenman sırasında göstermemesi başlangıçta bir eksiklik gibi görünüyordu. İki haftalık kullanımın ardından bunun günlük koşular açısından cihazın en güçlü yönlerinden biri olduğunu fark ettim. Sağlık ve toparlanma için gerekli veriler toplanmaya devam ederken bu veriler koşu deneyiminin önüne geçmiyordu. Ekransız tasarım, egzersizi sürekli ölçülen bir görevden yeniden keyif alınan bir etkinliğe dönüştürdü.

Ciddi antrenmanlarda koşu saatine yine ihtiyaç var

Garmin Cirqa doğrudan profesyonel koşucular için hazırlanmış bir yarış veya antrenman saati değil. Hedef tempoya göre interval yapan, belirli kalp atış hızı bölgelerinde kalması gereken veya bir yarış programını takip eden kullanıcılar canlı verilere ihtiyaç duyabilir. Bu senaryolarda Garmin Fenix 8 gibi tam özellikli bir koşu saati daha işlevsel olacaktır. Hız, mesafe, tur süresi ve rota bilgilerine antrenman sırasında ulaşmak performans planının doğru uygulanmasını kolaylaştırıyor. Garmin’in antrenman programları da saat üzerinden verilen hedeflerle daha iyi çalışıyor. Daha ciddi koşu antrenmanlarına başladığımda istatistiklerimin ve planlarımın birleşmesi için normal Garmin saatime geri dönmeyi düşünüyorum. Cirqa’nın topladığı sağlık ve toparlanma verileri aynı ekosistemde saklandığı için bu geçiş sırasında önceki ölçümler kaybolmayacak. Böylece ekranlı ve ekransız cihazlar farklı antrenman dönemlerinde birbirini tamamlayabilecek.

Cirqa’nın asıl başarısı, en gelişmiş koşu verilerini sağlamak yerine koşuyla olan ilişkimi yeniden kurması oldu. Sürekli performans izlemekten yorulanlar için ekranı olmayan bir takip cihazı daha sağlıklı bir zihinsel mesafe yaratabilir. Buna karşılık rakamlardan motive olan ve yarış hedefleri bulunan kullanıcılar Cirqa’yı fazla sınırlı bulabilir. Buradaki tercih, daha fazla verinin her zaman daha iyi bir antrenman anlamına gelmediğini kabul etmekle ilgili. Bazı günlerde tempo, mesafe ve kalp atış hızı bölgeleri büyük önem taşıyor. Bazı günlerde ise yalnızca dışarı çıkmak, hareket etmek ve kendini iyi hissetmek yeterli oluyor. Garmin Cirqa, bu ikinci yaklaşımı hatırlatarak uzun süredir kaybettiğim koşu keyfini geri getirdi. Normal saatime sonunda dönecek olsam bile her kolay koşuyu yeniden bir Strava yarışına dönüştürme konusunda artık çok daha dikkatli olacağım.