DÜNYANIN ENERJİ HARİTASI DEĞİŞECEK!

Florida Atlantic Üniversitesi'ndeki araştırmacılar, okyanus akıntılarının rüzgar çiftliklerine kıyasla 2.5 kat daha fazla enerji üretme potansiyeli olduğunu ortaya çıkardı. 30 yıllık verilerin analiz edilmesiyle yapılan çalışma, temiz enerji üretimi için en uygun lokasyonları belirledi. 30 YILLIK VERİLER IŞIĞINDA KEŞİF Araştırmacılar, Ulusal Okyanus ve Atmosfer İdaresi'nin (NOAA) Küresel Sürüklenici Programı tarafından toplanan 43 milyon veri noktasını analiz etti. 1988-2021 yılları arasında uydu takipli 1.250 şamandıra ile toplanan veriler, okyanus akıntılarının enerji potansiyelini belirlemek için kullanıldı. Çalışma, Güneydoğu Asya, Güney Afrika, Brezilya, Fransız Guyanası ve ABD'nin güneydoğusu gibi dört bölgeye odaklandı. EN YÜKSEK POTANSİYEL BÖLGELER BELİRLENDİ Yapılan analizler sonucunda, Güney Afrika ve Florida'nın doğu kıyılarının metrekare başına 2.500 watt'lık enerji üretim kapasitesiyle en yüksek potansiyele sahip olduğu tespit edildi. Bu değer, rüzgar enerjisi sektörünün mükemmel kaynak olarak nitelendirdiği alanlardan 2.5 kat daha yüksek bir performansa işaret ediyor. ABD'nin doğu kıyılarında, Kuzey Carolina'ya kadar uzanan bölgelerde de metrekare başına 2.000 watt'ın üzerinde enerji üretim potansiyeli bulundu. DÜNYANIN ENERJİ HARİTASI DEĞİŞEBİLİR Çalışma, Afrika'nın doğu ve batı kıyılarının da yüksek enerji potansiyeline sahip olduğunu ortaya koydu. Somali, Tanzanya, Kenya, Madagaskar ve Güney Afrika gibi ülkeler, okyanus akıntılarından büyük miktarda yenilenebilir enerji üretmek için potansiyel alanlar olarak belirlendi. Toplamda yaklaşık 490.000 kilometrekarelik bir alanın metrekare başına 500 ila 1.000 watt arasında enerji üretme kapasitesine sahip olduğu tespit edildi. MEVSİMSEL DEĞİŞİMLER VE TEKNOLOJİK ZORLUKLAR Araştırmacılar, okyanus akıntılarının enerji potansiyelinde mevsimsel değişiklikler olduğunu da keşfetti. Sığ sularda yaz aylarında enerji seviyelerinin arttığı gözlemlendi. Ancak çalışmada, deniz canlılarıyla çarpışma riski, ekipman üzerinde organizma birikmesi ve elektromanyetik etkileşim gibi potansiyel sorunlar ele alınmadı. Araştırmacılar, bu teknolojinin büyük ölçekte uygulanmasının karmaşıklığı ve maliyetlerinin de önemli bir sınırlama olduğunu kabul ediyor.